tu

Bibio – Mind Bokeh

Να πάνε όλοι να πνιγούνε. Ξέρω ότι θα έχουν καλέσει ήδη την αστυνομία, την πυροσβεστική και δεν ξέρω και’γω ποιον άλλον αλλά με τέτοιον ήλιο δεν καθόμουν κλεισμένος στο γηροκομείο. Μετά από υπερπροσπάθεια, πήδηξα τον φράχτη, κάλεσα ένα ταξί και χάθηκα στην εξοχή. 82 χρονών είμαι διάολε, άλλες πόσες ηλιόλουστες μέρες να έχω μπροστά μου για να ακούσω Bibio στην εξοχή;

Το ταξί με άφησε στην μέση του πουθενά, κάπου που είχε μόνο γρασίδι, ατελείωτο καταπράσινο λειβάδι, σαν σε διαφήμιση. Και τώρα μπορούνε να πάνε στο διάολο όλοι. Η χοντρή νοσοκόμα που μου καρφώνει κάθε πρωί τις ενέσεις, ο γερό Τζο, αυτός ο καταραμένος αρρωστιάρης που είναι ο χειρότερος παρτενέρ που είχα ποτέ στο μπριτζ, ο διευθυντής αυτής της τρώγλης που θέλει να το λέμε «γηροκομείο», να πάνε στο διάολο όλοι. Οι περισσότεροι από εκεί μέσα απέκτησαν στην ζωή τους από δυο-τρια παιδιά και έναν καρκίνο, εγώ απέκτησα συνολικά τρεις καρκίνους και κανένα παιδί, κατέχω το χάισκορ μιζέριας του γηροκομείου. Γι’αυτο τους μισώ.

Σήμερα ήταν το επισκεπτήριο. Η μόνη επίσκεψη που θα μπορούσα να έχω θα ήταν από την γάτα αλλά η γάτα έχει πεθάνει εδώ και δέκα χρόνια, άσε που φοβάται και τα αεροπλάνα. Έτσι ήρθα στα γρασίδια. Τα κατάφερα καλά ως εδώ αλλά τώρα αρχίζω να ζαλίζομαι. Μου λείπουν μάλλον αυτά τα κωλοχάπια που με ποτίζουν στο γηροκομείο.Ακούω κάτι σειρήνες.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: