πρωτοχρονιά

Το Auld Lang Syne αναφέρεται στους «ωραίους καιρούς που περάσαμε». Είναι ένα παλιό ποίημα που το τραγουδάνε σε μέρες χαράς και εορτασμού ή πιο σωστά όταν τελειώνει κάτι και περνάς σε κάτι καινούργιο. Κάποιες φορές ο κόσμος το τραγουδάει και σε κηδείες πράγμα που μάλλον δεν έρχεται σε αντίθεση με τα προηγούμενα. Η μέρα, η ώρα και κυρίως η κατάσταση ήταν περίεργη και λάθος και το Auld Lang Syne έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

Έξω είχε κρύο αλλά εμείς είχαμε παρατήσει την πόρτα ορθάνοιχτη λες και περιμέναμε τον Αϊ Βασίλη να μας σώσει. Η μητέρα σου μπήκε μέσα παγωμένη, εγώ είχα εδώ και μέρες αυτήν την ναυτία και ίσως πυρετό, δεν ήξερα αν υπήρχε ακόμη ο τύφος αλλά αν υπήρχε μάλλον τον είχα. Έσκαγα και κυκλοφορούσα με ένα φαρδύ, κιτρινισμένο αμάνικο. Την μητέρα σου την συμπαθούσα. Της έδωσα ρούχα για να αλλάξει και την έβαλα να κάτσει δίπλα στην σόμπα. Η μέρα, η ώρα και κυρίως η κατάσταση ήταν περίεργη και λάθος και το Auld Lang Syne έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

«Το πάει για βροχή». Φόρεσε τα ρούχα και αυτή ήταν η μοναδική κουβέντα που είπε όλο το βράδυ.

Εσύ καθόσουν αμίλητη στο δωμάτιο, εγώ κατηγορούσα τον αδερφό σου και τον οδηγό σου για όλα όσα είχες περάσει. Τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για όλους και εσύ έμπλεξες λίγο παραπάνω απ’οσο έπρεπε. Η φυλακή όμως σε έκανε πιο όμορφη. Για την φυλακή θα κατηγορώ πάντα τον αδερφό σου και τον οδηγό σου και για όλα τα υπόλοιπα θα κατηγορώ εμένα.

«Έφυγε, σε παρακαλώ συνέχισε να μιλάς. Αλλά μη λες ονόματα». Αυτή ήταν η μοναδική κουβέντα που μου είπες όλο το βράδυ.

Ένοιωθα ότι είχε πάει τέσσερις τα χαράματα, με την ναυτία είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου. Άρχισαν τα πέφτουν τα πρώτα πυροτεχνήματα, τα αστέρια ήταν σαν διαμάντια στον ουρανό. Ξεκίνησαν να ουρλιάζουν οι σειρήνες, ταυτόχρονα ξεκίνησε και η φασαρία από όλους στο σπίτι.

Δεν σκεφτόμουν κάτι συγκεκριμένο, απλά σε κοιτούσα. Σιγά σιγά όλη αυτή η φασαρία, λες και το ράδιο έπαιζε δυο σταθμούς παράλληλα, άρχιζε να μου την δίνει στα νεύρα. Έψαχνα παντού τον Irving αλλά ήταν άφαντος. Έκρυψα τα κλειδιά σου για να μην ξαναφύγεις ποτέ, έκανα ένα σκέτο καφέ –παλιά με κορόιδευες, έλεγες ένα αστείο για την ζάχαρη που πλέον δεν το θυμάμαι- έριξα μέσα και όσο ρούμι είχε ξεμείνει.

Η φασαρία στο δωμάτιο δυνάμωνε αλλά εμείς ήμασταν ακίνητοι. Ο Nick και η Socorro το πήγαιναν για χωρισμό, η Candice δεν σταμάτησε λεπτό να ωρύεται και ο Fin τραβούσε όλο αυτό το πανηγύρι με την κάμερα. Συνειδητοποίησα ότι κάποιος μου είχε σπάσει την φωτογραφική αλλά αυτό ήταν το τελευταίο που με ένοιαζε. Στις φωτογραφίες έβγαινα πάντα σαν σακί πατάτες, η κάμερα ήταν γεμάτη με ηλίθια τοπία και δεν είχα καμία δικιά σου. Μου ήταν εντελώς άχρηστη. Είχε πάει 12 και όλοι αρχίσαμε να τραγουδάμε το Auld Lang Syne. Ήταν βράδυ πρωτοχρονιάς.

“Should auld acquaintance be forgot and never brought to mind
Should auld acquaintance be forgot for the sake of auld lang syne“

Το πρωί θα έφευγα για το Λας Βέγκας και δεν σκόπευα να γυρίσω πίσω. Δεν είχα πολλά πράγματα, $200 και μια χαρτοσακούλα με τους δίσκους μου. Είχε δίκιο ο Calvin, ίσως έπρεπε να ξαναγίνω οδηγός. Η μέρα, η ώρα και κυρίως η κατάσταση ήταν περίεργη και λάθος και η Πρωτοχρονιά έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Οι σειρήνες πλησίαζαν. Η φυλακή σε είχε κάνει τόσο όμορφη.

“Should auld acquaintance be forgot and never brought to mind
Should auld acquaintance be forgot for the sake of auld lang syne“

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: