Round Midnight


No. 1 Flying Lotus – Until the Quiet Comes

O William και ο Κύριος Τ ανέβηκαν τελικά εκείνο το βράδυ στην σκηνή, για την τελευταία παράσταση. Το σαξόφωνο με τα 23 κουμπιά άστραφτε, το πιάνο του Κυρίου Τ αυτήν την φορά είχε τα μαύρα πλήκτρα. Ο κόσμος χειροκρότησε με το που ανέβηκαν, χωρίς να ξέρουν ότι ήταν για τελευταία φορά που τους έβλεπαν μαζί. Ο Κύριος Τ έκανε τις καθιερωμένες περιστροφές γύρω από τον εαυτό του και γύρω από το πιάνο και στο τέλος κάθισε. Ο κόσμος έκανε απόλυτη ησυχία. Ο William και ο Κύριος Τ, ο John Coltrane και ο Thelonious Monk, εκείνο το βράδυ ήταν από τις λίγες φορές στην ζωή τους που ένιωσαν της απόλυτη ευτυχία. Ο Monk πάτησε τις πρώτες νότες του “Ruby, My Dear”, ο Coltrane ακολούθησε. Ο John και ο Thelonious κατάλαβαν ότι είχαν γράψει ιστορία.

William : John William Coltrane. Έζησε μόνο 41 χρόνια αλλά πρόλαβε να αλλάξει τα πάντα, να σπάσει τους ομοιοπολικούς δεσμούς της μουσικής και να συνθλίψει την τυραννία των κανόνων. Χρόνιος χρήστης ηρωίνης, πιστός στον θεό, πέθανε το 1967 από καρκίνο στο ύπαρ. Η Αφροαμερικάνικη Ορθόδοξη Εκκλησία του Σαν Φρανσίσκο τον ανακήρυξε σε Άγιο.

Κύριος Τ : Thelonious Monk. Οι απότομες παύσεις, η διστακτικότητα, ένας ιδιόρρυθμος αυτοσχεδιαμός που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος της jazz, τα περίεργα καπέλα, τα φουτουριστικά γυαλιά, το τραύλισμα λόγω των φαρμάκων και της αρρώστιας, ένας καταραμένος ήρωας που όλοι θα τον θυμούνται να στριφογυρίζει γύρω από το πιάνο ή τον εαυτό του στην μέση των τραγουδιών. Διπολικός με συμπτώματα μανιοκατάθλιψης και σχιζοφρένειας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αδυνατούσε να αναγνωρίσει τον γιο του και την σύζυγό του.

Flying Lotus : Steven Ellison. Ανιψιός της Alice Coltrane, συζύγου του John. Ό,τι πιο κοντά έχουμε σε ηλεκτρονικό Coltrane.



No. 1 Flying Lotus – Until the Quiet Comes
No. 2 Actress – R.I.P.
No. 3 John Frusciante – PBX Funicular Intaglio Zone
Νο. 4 Tame Impala – Lonerism
No. 5 The Roots – Undun
Νο. 6 Grizzly Bear – Shields
Νο. 7 Andy Stott – Luxury Problems
Νο. 8 Jessie Ware – Devotion
Νο. 9 Nick Waterhouse – Time’s All Gone
Νο. 10 Lambchop – Mr. M
Νο. 11 Allah-las – Allah-las
No. 12 Daphni – Jiaolong
Νο. 13 Chromatics – Kill For Love
No. 14 John Talabot – Fin
No. 15 Portico Quartet – Portico Quartet
Νο. 16 The Jon Spencer Blues Explosion – Meat + Bone
No. 17 The XX – Coexist
Νο. 18 Chet Faker – Thinking Into Textures
Νο. 19 Twin Shadow – Confess
No. 20 Get The Blessing – OCDC

Advertisements

3 thoughts on “Round Midnight

  1. Δεν παλεύεσαι ρε αγόρι. Εχω πάθει. Ελα να πιούμε στο πάρτι γαμωτοκέρατο.

    • ευχαριστώ Μάρκο, ξέρεις, είμαι μακρια για το πάρτυ. επίσης, αν βγει η Grimes πεντάδα θα θεωρήσω την blogovision μια καλοστημένη φάρσα. κάντε κάτι, αφαιρέστε της βαθμούς

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: