The Master

Ο Φοίνιξ και ο Πωλ Τόμας Άντερσον μου θυμίζουν τον Γιουσέιν Μπολτ σε τελικό Ολυμπιακών στα 400μ.. Ξέρουν ότι είναι πρώτοι πριν καν ξεκινήσει η κούρσα, δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουν και στην γραμμή του τερματισμού κόβουν φόρα, όχι γιατί κουράστηκαν, αλλά επειδή θέλουν να ποζάρουν στον φακό και να σου πασαλείψουν στην μάπα πόσο καλοί είναι. Είναι χυδαία καλοί, σε σημείο ναρκισσισμού, αυνανίζονται κοιτώντας το είδωλό τους στον καθρέφτη. Ο Χόφμαν είναι ο “λαγός” της κούρσας και δεν τραβάει κανένα ζόρι να αποδείξει τίποτα.

Η εικόνα που έχει φτιάξει ο Άντερσον είναι αψεγάδιαστη. Αποτυπώνει στο φιλμ μια εικόνα του 1950. Ούτε του 1951, ούτε του 1949. Του 1950. Ο Φοίνιξ σε κοροϊδεύει, χτυπάει το δάχτυλό του στο μέτωπό σου και σου λέει Ποτέ δεν πρόκειται να κάνεις κάτι τόσο καλά όσο εγώ.

Η ταινία δεν έχει ροή, το κώλο μου να βαράω δεν μπορώ να βρω καν σπόιλερ. Δεν έχει δεύτερη ανάγνωση-ούτε καν πρώτη- δεν έχει συμβολισμούς, δεν έχει βαθύτερο νόημα. Η παραθρησκευτική οργάνωση The Cause, Ο Σκοπός, φαίνεται στην πορεία ότι έχει σάπια θεμέλια, ότι υπάρχει αμφισβήτηση, ότι δεν υπάρχει τελικά Σκοπός, εξού και η ταινία δεν προσπαθεί να μας αποδείξει ότι έχει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, είναι απλά μια επίδειξη δύναμης.

★★★★½

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: