[3]


3. Deerhunter – Monomania

Ο Louis Wain ήταν ένα βρετανός ζωγράφος ο οποίος γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1860 και έγινε γνωστός για την μεγάλη του αγάπη, τις γάτες. Οι γάτες ήταν πάντα το βασικό θέμα στους πίνακές του, άλλες φορές με κεφάλι ανθρώπου, άλλες φορές ρεαλιστικές. Η θεματολογία του αυτή δεν άλλαξε ποτέ, μόνο που στην πορεία πήρε μία παράξενη τροπή, καθώς σε κάποιο στάδιο της ζωής του άρχισε να παρουσιάζει διάφορες ψυχικές και νευρολογικές ασθένειες, μεταξύ των οποίων και συμπτώματα του μεγάλου κακού. Της σχιζοφρένειας.

Ο Wain, την εποχή που μπαινόβγαινε σε νοσοκομεία και κλινικές, συνέχιζε να ζωγραφίζει τις αγαπημένες του γάτες, βλέποντάς τες όμως πλέον διαφορετικά. Οι πίνακές του άλλαξαν ύφος, η ευκρίνεια των σχεδίων χάθηκε και αντικαταστάθηκε από ψυχεδελικά χρώματα και χαοτική ασάφεια. Ο Wain δεν άλλαξε ύφος από επιλογή, εξακολούθησε να ζωγραφίζει ό,τι έβλεπε, απλά η σχιζοφρένεια τον έκανε να βλέπει τις γάτες πολύ διαφορετικές και σταδιακά τον οδήγησε στην ολοκληρωτική τρέλα.


Κατάθλιψη: Ο Brandon Cox πιθανότατα πάσχει και από κατάθλιψη. Η μπάντα, πριν ακόμη βγάλει τον πρώτο της δίσκο, σχεδόν διαλύθηκε, όχι λόγω διαφωνιών αλλά λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Ο μπασίστας πρόσφατα παράτησε το συγκρότημα “απλά με ένα μέηλ”, παλιότερα κάποιο μέλος του συγκροτήματος απλά πέθανε, μουσικοί περνάνε από την μπάντα και φέυγουν. Ο Cox πίνει ό,τι πίνεται και προορίζει το Monomania για προσωπικό δίσκο.

Νυμφομανία: Ο Brandon Cox σίγουρα δεν πάσχει από νυμφομανία. Ο ίδιος δηλώνει “asexual monk”, δεν γουστάρει κανέναν και τίποτα. Σε ποίον τραγουδάει όμως If you ever need to talk/I won’t be around/if you ever need to fight for life/I will make no sound; Μα σε όλους γύρω του. Στην εμφάνισή του στο Late Night του Fallon προσπαθούσε να πείσει τους ανθρώπους του show να τον αφήσουν να τραγουδήσει on camera σε ένα ζωντανό ποντίκι. If you need a friend now/Better look someplace else, προτιμώ τα ποντίκια. Οι γάτες του Wain και το ποντίκι του Cox.

Το Monomania, ως τίτλος, είναι απλά ευφημισμός για την πραγματική ασθένεια του Cox, την σχιζοφρένεια. Ο δίσκος είναι ένα emotional roller-coaster όπου εναλλάσσεται, σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια, το fuck-you-all garage με το nocturnal garage και είναι ο ροκ δίσκος της χρονιάς. Τώρα μένει απλά να δούμε πώς θα μοιάζουν οι επόμενες γάτες στους πίνακες του Cox, στην πορεία του προς την κορυφή ή προς την απόλυτη καταστροφή. Όπως το πάρει κανείς.

3. Deerhunter – Monomania
4. Holden – Inheritors
5. Atoms for Peace – Amok
6. Fire! – (Without Noticing)
7. Larry Gus – Years Not Living
8. Ghostface Killah & Adrian Younge – Twelve Reasons to Die
9. Washed Out – Paracosm
10. Colin Stetson – New History Warfare Vol 3: To See More Light
11. Ka – The Night’s Gambit
12. Autechre – Exai
13. The Men – New Moon
14. Earl Sweatshirt – Doris
15. Four Tet – Beautiful Rewind
16. My Bloody Valentine – m b v
17. Forest Swords – Engravings
18. The James Hunter Six – Minute by Minute
19. Oneohtrix Point Never – R Plus Seven
20. Bill Callahan – Dream River

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: