2666


Μια όαση φρίκης εν μέσω μιας ερήμου ανίας – Μπωντλαίρ

Η ανάλυση αυτού το μεγαλειώδους και ύσταστου πονήματος του Roberto Bolano μπορεί να γίνει μόνο θέτοντας την σωστή ερώτηση . Γιατί το έγραψε;

Τα πέντε κεφάλαια-ημι-βιβλία του 2666 σαρώνουν τον 20ο αι. ακολουθώντας την πορεία του γερμανού συγγραφέα Αρτσιμπόλντι, άλλοτε από κοντά, άλλοτε υπονοώντας τον, άλλοτε ψάχνοντάς τον, άλλοτε βρίσκοντάς τον στα χαρακώματα να στέκεται όρθιος γιατί δεν τον νοιάζει ο θάνατος, ένα συγγραφέα καταδικασμένο να ζήσει όλες τις μορφές της ανθρώπινης φρίκης, μια προβολή της διαμελισμένης ανθρωπότητας αλλά και του ιδίου του Bolano.

Στο 2666 ο Θάνατος βλέπει ότι έχει χώρο 1200 σελίδες και εξαπλώνεται παντού. Εαν ο σύγγραφέας του έδινε χώρο άλλες τόσες σελίδες, θα εξαπλωνόταν και εκεί, σαν επιδημία. Στα πέντε κεφάλαια βλέπουμε απλά πέντε στιγμιότυπα από το καλειδοσκόπιο που έχει βάλει στο μάτι του ο Bolano, αλλά αυτό το καλειδοσκόπιο, όσο το γυρνάς, δείχνει και άλλες σκηνές, λίγο παραλλαγμένες αλλά στο ίδιο μοτίβο, φρίκη, και άλλη φρίκη, το βιβλίο θα μπορούσε να μην τελειώσει ποτέ γι’αυτο και το 2666 δεν έχει ούτε αρχή, ούτε μέση ούτε τέλος.

Και εαν μέχρι το τρίτο κεφάλαιο δεν έχεις καταλάβει την απειρία του κακού, το Continue reading

Advertisements

Create a free website or blog at WordPress.com.