[8]


8. Ghostface Killah & Adrian Younge – Twelve Reasons to Die

Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου! Γου!

Εαν αυτό που έγραψα δεν σου λέει απολύτως τίποτα και σκέφτεσαι “Τι λέει ο ηλίθιος” και υποθέτοντας, χάριν ευκολίας, ότι δεν είμαι ηλίθιος, τότε ο δίσκος πιθανότατα δεν έχει να σου πει τίποτα.

Πριν λίγες μέρες συμπληρώθηκαν είκοσι χρόνια από τον δίσκο της κλαν που άλλαξε την ιστορία του hip-hop. Γράφτηκαν εκατοντάδες κείμενα γι’αυτη την κληρονομιά, αναλύσεις επί αναλύσεων, και πάλι λίγα ήταν. Οι οκτώ σαολίν από τότε ακολούθησαν διάφορους δρόμους, άλλοι στις ταινίες, άλλοι στη μουσική, η κλαν όμως έμεινε ομούσια και αδιαίρετη και έτοιμάζει καινούργιο δίσκο για το 2014. Οι ιστορίες του Ghostface Killah και το sampling του RZA είναι πιθανότατα τα σημαντικότερα
Continue reading

Advertisements

[11]


11. Ka – The Night’s Gambit

Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές ακολουθούν λίγο-πολύ παρόμοια πορεία. Στα 15 τους, εμφανίζονται ως νέα, μεγάλα ταλέντα, στα 17 υπογράφουν το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο, 18-32 ή θα έχουν γίνει γυρολόγοι ή θα κυνηγάνε μια μεγάλη μεταγραφή. Μετά τα 33 υπάρχουν διάφορες εναλλακτικές. Αν έχεις γίνει τεράστιος, ο κόσμος σου ανήκει. Αν όχι, μπορείς να περιφέρεσαι σε πάγκους, να μπαίνεις αλλαγή στο 70′, να ανοίξεις περίπτερο, γηπεδάκια 5×5 ή να έχεις εργοστάσιο με τούβλα και να νανουρίζεις τηλεθεατές όπως ο Τσιάρτας.

Η πορεία των ράπερς είναι ακριβώς ίδια. Εμφανίζονται στα 17 ως τεράστια ταλέντα και βγάζουν κάποιους δίσκους. Μέχρι τα 30, αν έχεις βγάλει κάτι συνταρακτικό, ο κόσμος σου ανήκει. Μπορείς να χορεύεις σαν τον ανάπηρο της Καπερναούμ με τη Marina Abramovic όπως ο Jay-Z, να ρευτείς σε ένα μπουκαλάκι και να το στείλεις στο διάστημα όπως ο Kanye και άλλα τέτοια πολύ Continue reading

[14]


14. Earl Sweatshirt – Doris

Disclaimer: Αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι ένα κείμενο για το χιπ χοπ από ένα λευκό μικρομεσοαστό μιας χώρας νότια των Σκοπίων και δυτικά του Κουρδιστάν είναι εκ προοιμίου γελοίο.

Στις αρχές του 20ου αιώνα λίγο πριν το Μεγάλο Κραχ, μια μπάντα πνευστών παίζει ό,τι διαβάζει στις παρτιτούρες και οι χορευτές χτυπιούνται. Οι νότες της παρτιτούρας τελειώνουν, οι χορευτές όμως θέλουν να συνεχίσουν να χορεύουν και έτσι η αγανακτισμένη μπάντα πρέπει να αυτοσχεδιάσει, να βγάλει έναν ωραίο ρυθμό απ’το μυαλό της που να βασίζεται στον ρυθμό που μόλις τελείωσε. Κάπως έτσι γεννήθηκε η jazz.

Μισό αιώνα αργότερα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ποιητές του δρόμου τραγουδάνε πάνω σε ρυθμούς τυμπάνων, οι χορευτές κάνουν κωλοτούμπες, οι στίχοι τελειώνουν αλλά οι χορευτές δεν σταματάνε οπότε ο τραγουδιστής πρέπει να βγάλει στίχους απ’το μυαλό του. Κάπως έτσι γεννήθηκε η χιπ χοπ.

Οι Wu-tang, η κόντρα east-west, Τουπακ – Νοτόριους, το gangsta, το Continue reading

ο απόγονος


No. 5 The Roots – Undun

Οι αναρίθμητοι απόγονοι του William απλώθηκαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, κατέλαβαν τον κόσμο, έδωσαν πνοή και όραμα και έσωσαν τον πλανήτη από την ελαφρότητα και τα σκουπίδια. Ένας από τους απογόνους είναι και ο Questlove.

O Questlove ήταν και θα είναι για πάντα εκεί. Ήταν εκεί, όταν μάλώνε με την Amy για τον ποίος είναι μεγαλύτερος jazz snob και αν μπορεί να παίξει εκείνο το σόλο του Max Roach. Ήταν εκεί, η ψυχή των Soulquarians, πίσω από την Εrykah, τον Mos, τον Common και του άλλους, όταν το hip-hop πήρε αυτή την απίθανη στροφή. Ήταν εκεί, ο ανθρώπινος μετρονόμος πίσω από τα πάντα, ο άνθρωπος μ’αυτην την περίεργη κεραία στα μαλλιά για να επικοινωνεί με τους άλλους γαλαξίες.

Ήταν εκεί, όταν πέθανε άδοξα ο Άγιος Dilla, έβγαλε δίσκους στην μνήμη του, τον φοράει πάντα στο στήθος του, “J Dilla Changed My Life”, δεν τον ξέχασε ποτέ. Ήταν εκεί, ο απόγονος του William, ήταν πάντα εκεί, σε φαινομενικά κόντρα ρόλο στον Fallon, ήταν και είναι Continue reading

tupela ten

Thundercat – The Golden Year Of The Apocalypse

Μετά από ένα χρόνο στο Los Angeles, κατάλαβα ότι η πόλη σε γενικές γραμμές αποτελείται από 50,000 άστεγους, 400 δισεκατομμύρια χιπ-χοπ παρατρεχάμενους, τους αντιήρωες του Ellroy και ένανJazz-Hip-Funk-Post-Hop μπασίστα που την έβρισκε βλέποντας Thundercats στην καλωδιακή.

Όταν ο James μου έδειξε την χρυσή Packard που περνούσε έξω απ’το μανάβικο, παρατήρησα μόνο τον Flying Lotus, συντονισμένο με τις κοσμικές συχνότητες του θείου του Coltrane και όπως πάντα γελούσε. Αυτός που δεν είδα ήταν ένας κοντός τύπος δίπλα του, με φτερά ινδιάνου στο κεφάλι, στα δάχτυλά του οποίου o Continue reading

Blog at WordPress.com.